| Logs van Eigen boek |
--- Archief ---
|
| Afbeelding/foto |
 |
|
10-06-2008 - Geen boek vandaag
De titel meld het al  en weten jullie waarom? Nou er is vandaag een groot stuk ijzer in de vorm van een beugel in mijn mond geplaatst 
Gepost door: Schrijver op 10-06-2008 om 20:44
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
09-06-2008 - Vervolg op hoofdstuk 2
Remi voelde zich weer helemaal blij en voetbalde daarna na nog goed verder. Net toen zijn spel leek te verslappen doordat hij een grote kans had gemist gebeurde er iets. De keeper van de tegenpartij ging door zijn knieën.
Met een smak kwam hij neer op de grond en hij schreeuwde het uit van de pijn. Een van de omstanders sleepte hem het veld uit. Oké wie vervangt hem. brulde Kabon. Niemand meldde zich. Dan doe ik hetzelf wel! En hij vloekte nog wat binnensmonds. Het spel ging weer van start en Wasa was aan de bal en hij passte naar een medespeler. Die tikte de bal terug en zo kwam hij vrij voor het doel te staan. Remi had allang geen aandacht meer voor hem en keek eens langs de toeschouwers. Zoekend of er iemand naar hem keek. Zijn ogen hadden nog maar net een paar graden gedraaid toen twee bruine ogen hem opvielen. Een meisje van zijn leeftijd keek hem recht in zijn ogen aan. Ze bloosde en Remi wist niet wat hem overkwam. Snel keek ze de andere kant op. Opeens werd dat moment verstoord door een bal die hard tegen zijn hoofd aan kwam. Hee casanova we voetballen hier wel he. riep Kabon. Dat ene moment kreeg hij de hele wedstrijd niet meer uit zijn hoofd. Toen het avond werd en de meeste toeschouwers al naar huis waren keek hij of hij dat meisje ergens zag. Nadat hij wat straatjes doorliep zag hij haar in een klein, rond, open plein staan. Ze wenkte Remi. Remi rende meteen naar haar toe.
Gepost door: Schrijver op 09-06-2008 om 19:00
|
|
08-06-2008 - Hoofdstuk 2: Een nieuwe dag een nieuwe kans
Wasa die ook op de hoogte was gebracht van het verschrikelijke bericht ging 's ochtends vroeg naar Remi toe. Kom, zei hij, dan zijn wij er alvast om in te spelen. Remi die geen andere oplossing zag knikte en liep met Wasa mee. Een dag bedacht hij, nog maar een dag dat valt best mee. Ik haal het wel en misschien speel ik wel goed. mompelde Remi in zichzelf.
Aangekomen bij het plein waar hij gisteren zo beroerd speelde was niemand te bekennen. Wasa had een voetbal meegenomen. Ze gingen wat overschieten en al snel werd dat overschieten penalty series schieten en dat werd weer een partijtje van 1-tegen-1.
Remi , die nu wel goed speelde, had net een mooie kapbeweging gemaakt toen een man riep: Stop met voetballen en kom hier heen! Stijf van schrik liepen de twee jongens naar een man die een politie moest voorstellen.
Wat denken jullie hier te doen? vroeg de politie. Voetballen. antwoorde beide jongens. Jullie weten toch dat dat hier streng verboden is! Stomverbaasd keken Remi en Wasa naar de agent. Nou nee. antwoorde ze.
Op dat moment kwam er een groep jongens aangelopen onder leiding van Kabon. Oh nee! Niet zij weer he. zei de politie agent toen hij zich al omdraaide om zich uit de voeten te maken. Snel rende de agent weg zonder nog maar iets te zeggen.
Zo, viel hij jullie lastig? vroeg Kabon. Ehm nou nee niet echt. Laat ik het niet merken dat hij dat doet! Nou ja laten we gaan voetballen. zei een jongen die achter Kabon stond. Ja, ja rustig nou maar Sosam! zei Kabon.
Daar gingen ze van start, een lange smalle jonge aan de bal. Met een mooie truc in de lucht raasde hij langs een andere jonge. Hij liet de bal van zijn linker naar zijn rechtervoet rollen nog in de lucht en tikte de bal zo door de benen van de keeper heen. Remi was sprakeloos, zo speelde het Braziliaans elftal niet eens, maar hij moest zich niet af laten lijden. Eindelijk na vijf minuten spelen had hij de bal te pakken. Met een truc waarbij je een been voor de bal zet en de andere er achter en hem dan omhoog wipt maakte hij zich gereed voor een volley. Tenminste dat dachten de andere spelers. Maar wat Remi deed had niemand verwacht, hij liet de bal stuiteren en nam hem aan wipte hem over zijn hoofd heen en met een omhaal zag hij de bal in het doel belanden. Zo! Dat wil ik nou zien! riep Kabon hem toe.
Gepost door: Schrijver op 08-06-2008 om 09:32
|
|
07-06-2008 - Hoofdstuk 1: Betreed de straat
Daar liepen Remi en Wasa dan. Op naar het eerste potje echte straatvoetbal dat ze ooit zouden spelen. De twee dertienjarige jongens hadden er al vaak over gehoord. Hier kwamen de scouts uit Europa naartoe om de beste voetballers van de nieuwe generatie dikke contracten en zakken geld aan te bieden. Niet iedereen haalt het. Lang niet iedereen.
Daar was het plein. Een groep jongens stonden daar te staan, een paar lijm snuivend.
Waarom snuiven jullie lijm? vroeg de brutale Wasa. Een grote jongen die ongeveer zestien jaar moest zijn zei als of hij het niet gehoord had: Zo dus jullie zijn de nieuwe hè? Ehm, ja. stamelde Remi.
Oké, jij. En hij wees naar Wasa. Trek een hesje aan en ga daar staan. De jongen die zestien moest zijn zei tegen Remi: En jij ga maar bij hun staan. Oja , zei hij, ik ben trouwens Kabon.
Hier had Remi helemaal niet op gerekend. Hij speelde niet samen met Wasa. Dit werd heel moeilijk. Hij alleen met een paar andere jongens die hij nooit eerder had gezien. Maar hij vertrouwde op zijn voetbalkwaliteiten.
Daar gingen ze van start, vier bomen met een stuk touw er tussen door vormde het doel.
Remi wist niet waar hij beland was. Alles ging zo snel en iedereen ging voor zijn eigen geluk. Eindelijk kreeg hij de bal toen hij in het midden wat zat te sukkelen. Hij sprintte er vandoor op het doel af. Maar hij had de bal niet goed onder controle en verloor hem aan tegenspeler die dichtbij stond en bij de andere partij hoorde. He verdomme. dacht hij.
Een paar minuten later was Wasa aan de bal. Met een slimme schijnbeweging speelde hij een enkele speler door de benen. De supporters die zich om het tafereel heen hadden verzameld joelde. Hij wipte de bal omhoog en schoot hem met zijn rechterbeen tegen de linkerpaal aan waarop de bal terugkaatste naar Wasa. Met zijn linkse gaf hij een snoeiharde poeier in de kruising. Het publiek juichde uitbundig. Wasa speelde alsof hij al jaren erbij was, en Remi had daar niks tegen in te brengen.
De supporters hadden de naam Wasa opgevangen en scandeerde de naam over het plein.
Remi wilde nu laten zien wat hij waard was. Met een mooie sliding liet hij het publiek Oooh zeggen. Maar dat was dat voor die dag, hij ging weer op het doel af en wipte de bal om hoog om met een volley de bal te schieten maar hij miste de bal volledig en viel met een rotsmak op de grond. Boeee! riepen de supporters.
Kapot voelde Remi zich toen hij naar huis liep. Het ging best goed toch? zei Wasa. Met mij echt niet man! Maar jij speelde alsof je al jaren hier speelde! Echt waar? vroeg Wasa. Ja echt. antwoorde Remi ongelukkig.
Achter Remi en Wasa kwam Kabon aangerend. Jij! zei hij tegen Remi. Jij moet echt beter spelen anders heb je een probleem, het publiek komt niet kijken voor vallende jongentjes. Ga beter spelen anders loopt het slecht met je af!
Kapot kwam Remi thuis. Remi! Waar hing jij de hele dag uit? vroeg Remi's moeder. Ehm buiten mam. zei Remi die vastbesloten was om nooit meer op straat te voetballen. Mam, morgen kan ik toch weer naar de club he? Nou Remi, luister, er is iets verschrikelijks gebeurd. zei Remi's moeder en ze barste in tranen uit. Je vader is... is doodgeknuppeld door de politie.
Remi kon het niet geloven. Zijn leven storte als een hoop in een. Nooit meer zou hij naar de club kunnen, niemand zou dat kunnen betalen nu vader dood was.
Hij ging liggen op zijn bed en sliep meteen. Op straat spelen is het enige dat me kan redden. was het laatste dat Remi zich kon herrineren voordat hij in slaap viel.
Gepost door: Schrijver op 07-06-2008 om 17:59
|
|
07-06-2008 - Inleiding: Op naar de Top
Op naar de Top zal mijn eerste boek hier zijn
Remi is een jonge die er al lang van droomt om voetballer te worden. Voetbal was altijd al zijn ontsnapping aan alle eisen die zijn ouders hem oplegde.
Bij zijn voetbalclub Sansoa in Brazilië is het keihard werken, natuurlijk voetbalt hij ook op straat.
Zijn vriend en hij hebben altijd gezegd nooit op te geven totdat ze de top zouden bereiken. Maar in de Braziliaanse sloppenwijken valt het niet mee om de been te blijven, bendes en polities vechten constant met elkaar.
Veel plezier met mijn eerste boek 
Gepost door: Schrijver op 07-06-2008 om 17:34
|
|
20-05-2008 - Welkom
Hey,
Dit is mijn site waar ik mijn eigen boeken ga plaatsen. Ik heb al een paar ideetjes en ben nog maar onervaren en jong (13 jaar). Maar voor verslagen en werkstukken haal ik wel hoog (ik ook met mijn grootspraak :wink
Veel plezier
Gepost door: Schrijver op 20-05-2008 om 18:13
|
|
|